Dag Björn, met jouw terecht snakken naar méér geschiedenis en aardrijkskunde

Björn Soenens heeft gelijk. De wereld snakt naar méér geschiedenis én méér aardrijkskunde. Heel af en toe verschijnt er een opiniestuk waarvan je denkt: eindelijk zegt iemand luidop wat zovelen al jaren voelen. Het recente pleidooi van Björn Soenens voor … Lees verder Dag Björn, met jouw terecht snakken naar méér geschiedenis en aardrijkskunde

Energiebeleid in Vlaanderen, iets met wijn en zakken..

Beste auteurs van De Tijd , beste bestuurders van Fluvius en geachte parlementsleden Kris Verduyckt, Andries Gryffroy en Robrecht Bothuyne, Met verwondering las ik het artikel over de nieuwe voorrangsregels. U schetst een beeld van een daadkrachtige overheid die orde op zaken stelt op een overvol stroomnet. Gezinnen krijgen voorrang, datacenters moeten achteraan aanschuiven. Het klinkt als goed bestuur. Maar ik voel me verplicht om, met mijn ervaringen aan de binnenzijde van de machine Eandis ( Fluvius voor als je liever de nieuwe zak voor de oude wijn wil horen ), [mezelf] een paar ongemakkelijke vragen te stellen. Want als … Lees verder Energiebeleid in Vlaanderen, iets met wijn en zakken..

Dag Fluvius, met je dweil zonder spons

Wanneer Bothuyne de geplande investeringen van 11 miljard euro in het elektriciteitsnet verdedigt, stel ik mij een fundamentele vraag: zijn we bezig met een oplossing, of met een uitbreiding van een systeem dat steeds moeilijker aansluit bij de realiteit? Gedurende twaalf jaar volgde ik Fluvius van nabij. Wat mij daarbij steeds opnieuw opviel, is dat discussies over energie vaak worden herleid tot infrastructuur. Meer kabels. Meer transformatoren. Meer netcapaciteit. Dat klinkt logisch. Maar logica hangt af van de diagnose die men stelt. En precies daar loopt het vandaag mis. Een energiesysteem uit de twintigste eeuw Het Vlaamse elektriciteitsnet is ontworpen … Lees verder Dag Fluvius, met je dweil zonder spons

Hommeles in Hormuz, een doodlopend straatje?!

De spanningen rond de Straat van Hormuz maken pijnlijk duidelijk hoe dun de lijn is tussen stabiliteit en ontregeling. Op de kaart is het niet meer dan een smalle zeestrook, maar in werkelijkheid is het een slagader waarlangs een aanzienlijk deel van de mondiale energievoorziening stroomt. Wanneer daar de druk oploopt, blijft dat niet lokaal. Het zet een kettingreactie in gang. Energie wordt onzeker. Niet noodzakelijk omdat ze fysiek verdwijnt, maar omdat de toegang onvoorspelbaar wordt. Markten reageren sneller dan realiteiten. Prijzen schieten omhoog, voorraden worden strategisch, en landen grijpen terug naar wat onmiddellijk beschikbaar is. Dat zijn zelden de … Lees verder Hommeles in Hormuz, een doodlopend straatje?!