One Question That Won’t Leave Me Alone. What if we stopped celebrating the future and started shaping it? Five editions of Love Tomorrow Summit have given me plenty of inspiration, remarkable encounters and new perspectives. From Yuval Noah Harari’s questions … Lees verder Five Editions of Love Tomorrow.
Van Yuval Noah Harari tot een schop in Gambia. Over inspiratie, influencers, gemiste kansen en de kracht van de vraag: wat als? Vijf keer Love Tomorrow Summit. Vijf keer een zaal vol ideeën, toekomstbeelden en mensen die de wereld een … Lees verder Wat 5 edities Love Tomorrow Summit met een mens doen
Wat doe je als je, als leraar, het belang van data, big data maatschappelijk relevant wil maken? Wat een ochtend, wat een verhaal. Ik mag lesgeven aan een gezegend groepje jongeren en krijg ruim de tijd de knepen van Power … Lees verder Dag leerling, met je vernieuwd inzicht
That is not the question [anymore] We leven in een tijd waarin onze grootste uitvinding misschien ook onze laatste kan zijn.Niet omdat ze ons met geweld vernietigt, maar omdat ze ons zachtjes buitenspel zet.AI is geen gadget meer. Het is … Lees verder Dag AI, of je nu levend bent of niet…
Op LinkedIn las ik de verzuchting van Eva ivm een Vlaams souverein beleid rond IT en datakluizen. Een licht gemonkel kon me niet ontgaan. Net op dat moment zat ik in het labo van onze school met de leerlingen APDA … Lees verder Dag Vlaanderen, met je eigen cloud?
Ons onderwijs is morsdood en wij hebben het zelf vermoord. Een vertoog van een leraar die er 3 decennia middenin staat. Stel je een klas voor. Veertien jaar oud, ergens achteraan, armen over elkaar, naar buiten starend. “Aardrijkskunde? Saai.” Drie … Lees verder Dag Pisa, met je analyse
ERDOGAN EN POETIN DEDEN HET OOK AL! Rustig maar, Els. Ik weet het: je bedoelt het goed. Kinderen zijn geweldig. Een samenleving zonder kinderen heeft geen toekomst. Allemaal waar. Maar er bestaat een moment waarop een op zichzelf sympathieke boodschap … Lees verder Dag Els, met je babybom
31 jaar Sint-Jozefinstituut. En toch voelt dit schooljaar niet als een herhaling. Drie decennia voor de klas. Dat klinkt als een carrière die op haar retour is, een ritme dat versleten is, een verhaal dat allang geschreven is. Je kent de schoolgangen, de geur van koffie in de lerarenkamer, de vertrouwde septemberdrukte, de stilte voor de examens, de goede dagen die voorbijvliegen en de mindere dagen die je even doen stilstaan.Je zou denken dat de grote lijnen vastliggen. Dat de nieuwigheid eraf is. Maar wie mij kent, weet dat ik niet van stilzitten hou. En wie mij écht kent, weet … Lees verder Dag SJI, jaargang 31 alweer
Tenminste als jij tevreden bent met een wereld die je niet begrijpt. Beste Bockie, Ik las dat je na dertig dagen opnieuw op de schoolbanken te hebben gezeten, tot een helder besluit bent gekomen: “De pot op met aardrijkskunde. Dat … Lees verder Dag Bockie, je hebt gelijk dat aardrijkskunde de pot op kan!
Ja. Je leest het goed. Misschien moeten wij, leraren aardrijkskunde, inderdaad maar eens stoppen met zeuren over het klimaat. Niet omdat de klimaatverandering niet bestaat. Niet omdat de cijfers overdreven zijn. Niet omdat jongeren geen recht hebben op de waarheid. … Lees verder Misschien moet een leraar aardrijkskunde stoppen met zeuren over het klimaat
