Wat doe je als je, als leraar, het belang van data, big data maatschappelijk relevant wil maken?

Wat een ochtend, wat een verhaal. Ik mag lesgeven aan een gezegend groepje jongeren en krijg ruim de tijd de knepen van Power BI aan te leren. Waar ik eerst nog wou beginnen met het databankje met wat eenvoudige data, schoot m’n brein in een typisch kramp en gaf ik even een “inzicht” mee.

Waarvoor staan die blauw gemarkeerde parkeerplekken? Ik behoedde me voor persoonlijke situaties waarbij ik niet zo vriendelijk zou overkomen bij die leerlingen waarbij dit wel een relevante boodschap is.

• gehandicaptenplaats!
• Ik repliceer:”defineer gehandicapt” ( ik vind dat een foute term die vaak een negatieve connotatie kent )
• leerlingen komen met diverse definities
• Ah ja? Weet je dat ik daar ook mag parkeren, onder bepaalde omstandigheden!
• Huh??
• Kijk eens goed naar het logo.
• Is dit dan voor mensen die een rolstoel nodig hebben?
• Ah nu zijn we er : dit is een parkeerplaats, voorbehouden voor mensen de kans te geven hun rolstoel uit de wagen te krijgen, langs de zijportieren. En met de rolwagen langsheen de automobiel te kunnen! Daarvoor is die plek voorzien

Bon, na dit intermezzo trok ik de stoute schoenen aan en wierp ik in het midden dat ik het toch straf vind dat er vaak vrij dure en zware wagens op deze plekken stonden. Waarschijnlijk terecht en dat deed me weer springen op het feit dat we zwaar boven onze stand leven als staat en we geen welvaartstaat zijn, maar waarschijnlijk meer een luxestaat en we dus nu in 2026 geen enkele beknibbeling op sociale postjes kunnen verdragen (regeringsonderhandelingen).

Het ligt natuurlijk op het puntje van de tong om te roepen dat het weer de schuld van de sossen is, maar dit terzijde. Ik kon het effe niet laten ( dank u ADHD ) om te verwijzen naar onze zelfverklaarde provocateur die er wel de gein van inziet om zijn dikke Maserati pontificaal op een gehandicaptenplaats te zetten, terecht overigens als je de kaart er zelf eerlijk voor in de ruit kan steken. Dan zijn de blikken op ieders gezicht natuurlijk goud waard. Maar als de ironie van het leven dan soms het lot keert… is het kot te klein. Toen zijn geliefde streetjet werd gestolen, was de grap er ineens af. Plots was heel Vlaanderen goed genoeg om mee te leven met de diefstal van een vervoermiddel waarvan hij er met de wisselgeld van zijn patserbak zo twintig kan kopen.

Het blijft toch een prachtig principe: snoeven en de cynische rebel uithangen zolang het je eigen parkeerprivileges dient, maar wee het gebeente wie aan je eigen luxespeeltje komt. Dan transformeren we subiet in het gekrenkte slachtoffer dat om nationale medelijden smeekt. Handel gewoon naar je status, zou je denken, in plaats van de publieke opinie in te zetten naargelang het je uitkomt.

Bon een lang verhaal komt makende, het wordt een heerlijk jaar om met big data alles te trachten te staven. En dat begint met een blauw logo op het straatbeeld en eindigt met een betere staatsbegroting. WINWIN zou ik zeggen

Bon², Een leraar zegt beter niet wat leerlingen moeten zien, maar wel in welke richting dat ze moeten kijken..

— disclaimer: ik schreef dit stukje zonder enige artificiële hulp 😉 —

— fotodisclaimer: Image by Andrzej Rembowski from Pixabay —