Mag Aardrijkskunde sexy zijn?!

Wie herinnert zich nog het ‘klimaatbrossen’? Haast in 1 adem stond ook ineens het vak aardrijkskunde ter discussie ten voordele van een nieuw vak: “klimaat” ( betaalmuur uiteraard )! Dit in navolging van Italië. Discrepantie ten voeten uit.

Als er nu 1 vak duidelijk de klimaathandschoen kan, mag en moet opnemen, dan is het wel aardrijkskunde!

Gelukkig is er nu dat nieuwe leerplan, geschreven rond de omstreden eindtermen. Dat het ambitieus is, vertoogde ik elders al ( link ) Aan ons de uitdaging om vanaf sept 2021 2 jaar lang leerlingen mee te nemen in een boeiend verhaal rond de intieme relatie tussen mens en planeet.

Zoals prof Sintubin, één van de grootste bezielers van dit plan, het verwoordt:

Leerlingen zullen ontdekken hoe Planeet Aarde ons kansen biedt en het socio-economische systeem voedt met o.a. allerhande natuurlijke rijkdommen. Leerlingen zullen leren begrijpen hoe demografische en economische processen hierop geënt zijn. Vervolgens zullen ze leren dat deze demografische en economische processen niet alleen veel goeds brengen maar ook steeds meer een ongewenste belasting betekenen voor de aardse systemen, gaande van landbeslag tot klimaatverandering.
Uiteindelijk zullen de leerlingen op zoek gaan naar de meest geschikte manieren om de impact van de mens op zijn natuurlijke omgeving zoveel mogelijk te verkleinen om zo een transitie naar een duurzame wereld met respect voor de planetaire grenzen te bewerkstelligen
.

Ik zette enkele kernwoorden in het vetjes, net omdat hier menig persoon een “mening” over heerft. Vele discussies aangaande deze topics hoop ik nog te veroorzaken door in m’n eigen()wijze stijl wijsheid te vergaren. Als er dra veel stoeptegels gaan verdwijnen, tja..
Als we het leerplan verder lezen, hoop ik op expertise van velen, want …

De klimaatproblematiek wordt véél ruimer bekeken dan het wat staan kelen van enkele (holle) slogans. Wat gezegd van volgende factoren: bevolkingsgroei, mondialisering, economische groei, armoedebestrijding!

Hiermee overstijgt aardrijkskunde de eerder enge insteek van een klimaatvak, dat het gevaar in zich houdt al te activistisch te worden ingevuld.

Zoals het credo van een goede leraar zou moeten zijn:

Ik zeg niet wat je moet zien,
maar naar waar je kan kijken!

my classquote

Leer ze aub een eigen onderbouwde mening te vormen en niet enkel over het klimaat!

Ikzelf ben trots op het team waar ik deel mag van uit maken, want wat de eindtermen mankeren, hebben wij gevonden: een uitdagende leerlijn met een progress-state die door een universiteit in Stockholm werd voorgesteld. Zo vertellen wij over twee jaar een coherent verhaal ipv een allegaartje van wat leuke “wist-je-datjes” en gemakkelijk te evalueren toetsvraagjes. Al te lang is dit de perceptie geweest van ons vak aardrijkskunde. Wellicht daarom is het toebedeeld met 1 bedroevend uurtje!? Laat ons ook hopen dat er niet te veel oude wijn in nieuwe zakken wordt gestoken! Snel gewin boven diepgaande vernieuwing is zo één van die ziektes waarbij kennis vervaagd en verbleekt.

MAG ONS VAK EEN VOLWAARDIGE BEHANDELING KRIJGEN?

2 uur zou al een begin zijn, het sexy maken? Ik bedenk wel iets, maar echt het verhaal dat wij te vertellen hebben is echt wel het beluisteren waard! ( nvda, een conference op z’n Van Peel’s is zo’n hersenspinsel )

Laat me eindigen met deze oproep van de opstellers van ons leerplan:

Aardrijkskunde is eigenlijk altijd al het klimaatvak geweest. Alleen kwam het misschien niet al te goed uit de verf. Met dit nieuwe leerplan brengen we in het Katholiek Onderwijs Vlaanderen hier nu verandering in. Aardrijkskunde wordt hét klimaatvak bij uitstek. Hiermee is een antwoord geboden aan de verzuchtingen van de klimaatjongeren, twee jaar na de grote klimaatmars. Nu is het aan hen om samen met hun leraars van dit klimaatvak iets boeiends én leerrijks te maken.

Ik herinner hen graag aan de boodschap die Geert Noels me tig jaren geleden al meegaf toen ik de Topos-reeks helemaal alleen in m’n uppie schreef:

Het vak aardrijkskunde beperkte zich vroeger bij wijze van spreken tot het lezen van kaarten, het bekijken van een wereldbol, en het noorden vinden. De aardbewoners zijn echter het noorden dikwijls kwijt, en moeten begrijpen hoe kwetsbaar hun blauwe planeet wel is.

Daarom is het belangrijk dat leerlingen een besef krijgen van de draagkracht van onze blauwe planeet. Dan gaat het over de vraag naar grondstoffen, de uitstoot van broeikasgassen of demografische tendensen. En ook wat de mens er zelf aan kan doen: de circulaire economie, het belang van hernieuwbare energie of nieuwe technologieën die ons in staat stellen om onze voetafdruk te beperken. 

De nieuwe technologieën zoals GPS en Google Maps stellen ons in staat om ten alle tijden te weten waar we zijn. Waar we naartoe gaan is echter nog belangrijker. Door dit werk combineren we dus oude inzichten over “aardrijkskunde” met een moderne visie op wat we moeten weten over onze aarde. 

De minuscule planeet waarop we leven, met zijn kwetsbaar ecosysteem mag ons inspireren, verwonderen en zelfs ontzag inboezemen met al zijn rijkdommen en natuurkrachten. Ieder van ons moet er vooral zorg voor dragen. 

Geert Noels, stichter en econoom Econopolis

Nieuwsgierig naar onze aanpak? 10 maart gaf ik een webinar met een grote tip van de sluier! 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: