Impressies uit Senegal 2019

In de krant las één ieder alvast dit verhaal, graag neem ik voor zij die het willen het volledige verhaal eens door. Misschien ook wel omdat ik steeds meer luidop droom van een vervolg mét leerling-ondernemers, ondernemers, filantropen, …

Misschien ook wel omdat ik het nooit en grande masse voor mijn schitterende collega’s heb kunnen vertellen?! De presentatie met de prachtige beelden van oa Joris, Khalid en Leentje zijn adembenemend!

Dag 1: enterrement en Senegal

Dit zou m’n eerste échte kennismaking worden met Sub-Sahara Afrika! Vol spanning leefde ik er naar toe, begrijpelijk als je weet wat er allemaal op ons programma staat! Cultuur, natuur, economie, ecologie en ook wat plat genot natuurlijk. Straf dat je dan land in een ‘Europees kader’ en aanpak, de stempel van de Fransen weet je.

Dag 2: citytrip Dakar – Ile Gorée

Je kan en mag sub-Sahara Afrika niet loskoppelen van de donkere pagina in de wereldgeschiedenis. Die donkere pagina waarbij massaal sterke jonge mannen naar de Amerikaanse katoenvelden werden gevoerd. Ile Gorée is zo’n uitvoerhaven voor handenarbeid en bewaard om dit te blijven onderrichten, zeker naar ons ‘witte mensen’ toe momenteel weer actueel geworden door de #BLM-beweging. Een overvolle overzetboot bracht ons naar deze plek die echter ook hoop uitstraalt! De school waar enkel de knapste ( = verstandigste ) meisjes van Senegal een voorkeursopleiding krijgen, ongeacht de afkomst, stemde vooral mij tot nadenken. Wij die in Europa graag ‘samen dom en leuk’ lijken na te streven, kunnen wat leren van de eer en fierheid die deze meisjes mogen ervaren als ze het halen tot dit project van de Senegalese overheid.

Ook was een bezoek aan het Monument van de Afrikaanse Wedergeboorte, noem het de Senegalese versie van het vrijheidsbeeld, een moment van inleving in de Senegalese mindset, eentje die we deze reis wel nodig gingen hebben.

https://www.flickr.com/gp/146964864@N02/4uD2G4

Dag 3: Lac Rose – Lompoul

Wat volgens mij in de inleefreis er in moet! Mensen die het zout op hun patatten niet verdienen en logeren in de woestijn! Het was me toch wat vreemd, maar zo in het “midden” van de woestijn in zo’n tentenkamp, het heeft wat. Naast hoe ik met eigen de ‘bulldozerkracht’ van wandelende duinen kon vaststellen, zag ik ook een ‘klotenboom’ zoals prof. VanDamme het noemde een letterlijke rots, enfin stam, in de branding zijn. Hoe slechter de omstandigheden hoe beter deze boom staande houdt. Maar als je dan op een Europees toilet kunt zetelen en met je gewone stekker 220 volt kunt ‘tanken’ voor je broodnodige (?) socials te kunnen voeden. Tja, da’s een bizar gegeven!

Dag 4: Dé dag waar ik een jaar lang alles voor gegeven heb: Mbar Toubab

Het begon allemaal prachtig, wakker worden aan de rand van de woestijn, heerlijk bungelen in een hangmat en weten dat je vandaag jouw bestemming van een jaar lang het beste van jezelf geven gaat bereikt worden! Het bos in Mbar Toubab. Enkel tijdens de helse rit er naar toe, ging het met de gezondheid van kwaad naar erger. Het ontbijt beviel me niet en ik trok wit weg. Eens aangekomen kon ik nog amper op de benen staan en in de brandende zon trachtte ik me recht te houden, letterlijk!

de plek waar ons bos zal starten ( gps )

De rest van deze reis komt er als ik weer wat tijd vind! Nu volop werken aan een nieuwe leermethode 😉

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: