Dag Koen, u ontbrak welke vijs?

Het nieuwe schooljaar lonkt, hoog tijd om wat onrust te zaaien!
Ik verslikte me, spreekwoordelijk, in mijn koffie deze morgen. Iemand legde uit hoe door doorgedreven mechanisering van het leergebeuren het onderwijs kon worden geoptimaliseerd. Een ander voordeel zou het wegwerken van het lerarentekort zijn. Het bleek dus te gaan om Koen Pelleriaux, de nieuwe topman van het GO-onderwijs (link).

In principe hoef ik me er niet druk in te maken, gezien de verzuiling. Beter zou ik ginnegappend van op de zijlijn toekijken hoe hij zichzelf in de prak rijdt. Maar, als het regent bij de ene, zou het wel eens kunnen gaan druppelen bij ons. Dus waarom niet trachten het kind uit dat badwater te vissen?!

Beste Koen

Uw passage op radio 1 is alvast mij niet ontgaan. ‘k Kon m’n oren haast niet geloven. Volgens mijn bescheiden mening omhelst uw boodschap de compartimentering van de opdracht en op ieder schakeltje een specialist inhuren of vast plaatsen. Of u hiermee in de voetsporten van Henri Ford gaat treden? Het Taylorisme introduceren in het onderwijs?Het doet mij terugdenken aan de schrikwekkende albumhoes van Pink Floyd. Die engerd die de kleurrijke en bonte meute kinderen in de schoolschoorsteen perst en er zo eenheidsworst van maakt.

In uw vertoog schuwde u de metaforen niet en vooral dat van de autofabriek laat me maar niet los! Waarom? Ikzelf heb, in mijn analyse van 20 jaar lesgeven, de voor- en de nadelen van een Fordfabriek en het werkverhaal in een Volvo-plant leerrijk gevonden.

Bij Ford gaat de productiviteit omhoog door bandwerk te optimaliseren. Vrij vertaald naar uw inzicht betekent dat dat iemand alleen maar lesgeeft, iemand taken en toetsen maakt en een derde die het verbeterwerk voor zich neemt. Die denkoefening laat zich waarschijnlijk smaken bij leerkrachten die 1 uurtje per week en 22 uren, dus klassen, “moeten” geven. Trouwens over die 22 uren valt wel een lans te breken.
Maar merk op dat 1 leerkracht ( arbeider ) in deze keten een systematische fout maakt, heeft dit uitwerkingen op alle leerlingen. In mijn manuscript had ik het over een foutief vastvijzen van een linkerachterwiel waardoor alle auto’s moeten worden terug geroepen.

Bij Volvo hebben ze eens arbeiders van begin tot einde aan een wagen laten werken. Gevolgen waren dat de afwerkingsgraad hoger lag, het welbevinden steeg en vooral de fierheid over “het merk” zich niet liet verbergen. Tuurlijk was de productiviteit een stuk lager, dus enkel het topsegment leende zich er toe. Maar als er dan een mindere werkkracht bezig was, had dit ook ‘maar’ effect op 1 auto. In het onderwijs zou dit dan slaan op de peer-to-peer evaluatie van leerkrachten. Nog zo’n heikel punt, zeker als je weet dat er zelfs “collega’s” zijn die extra puntjes geven als je ze likes geeft op hun social media, LOL ( ik mag toch ook eens lachen, niet? )

Beschouwt u onze kinderen als een nummer of als een te bewerken diamant?

In het interview gebruikte u ook de dooddoener dat een arts ook niet zijn eigen medicijnen gaat maken. Op wat slaat dit nu? Sta me toe dit dadelijk te counteren met uw stelling dat een leerkracht te veel werk naast z’n kerntaak heeft. Dit klopt overigens, maar detecteer dan ook de pijnpunten. U stelt dat er iemand in de school zich best bezig houdt met het ontwikkelen van leermaterialen en ander didactische spullen; welnu dat doen uitgeverijen nu net. Van naaldje tot draadje, met handleidingen, voorbeeldtoetsen en zelfs administratieve documenten toe. Ik kan het weten, ik schrijf namelijk zelf. Dus dat argument klasseren we best verticaal.

Uw andere ontzorging, het maken en verbeteren van toetsen en taken zou in principe door iedere leraar op gejuich moeten worden onthaald. Ikzelf als leraar aardrijkskunde een pak werk mee kunnen besparen. Maar tijdens het coronajaar ontdekte ik betere methodieken om werk en tijd te besparen, dat pende ik in deze verzuchting neer.

In lesstijd (sic) leest u mijn coronales

link

Die toetsen maken voor de school door iemand speciaal en dat per school apart, waarom niet ineens voor héél Vlaanderen? Het herinvoeren van het interdiocesaan examen, hoeveel inkt is daar al over gevloeid.

Over die 22 uren en vakbonden die hun hakken in het zand zetten. Welnu, ik zou het zeer aannemelijk vinden dat wij die 30 weekjes op school van 8 tot 17 u zouden moeten aanwezig zijn. Dé voorwaarde is dat wel dat, op oudercontacten na, alles dan ook in die periode gebeurd! Thuiskomen en je, virtuele, boekentas in de hoek kunnen zwieren, wat een luxe is dat!

Neen beste Koen, het probleem ligt elders: juridisering en indekking tegen procedures bij attesteringen, het paperwork voor al die, zogezegde*, leerproblemen en tekorten te documenten en het, alweer, indekken tegen procedurefouten zijn de molenstenen die de enthousiaste leerkracht beletten te kunnen optornen tegen de steeds toenemende verwachtingen van ouders en maatschappij.

Voor nu ga ik m’n vertoog, hetwelke nog lang niet uitgeput is, toch stoppen. De kans dat u dit leest is immers héél klein. Intussen is blijkbaar de raad van 7 wijzen, onder leiding van Ben Weyts, nog ijverig bezig het onderwijsschip weer vlot te trekken. Benieuwd of één van mijn voorstellen hun tafel haalt?!

*: een steen in de kikkerpoel gooiend, fulmineer ik weer tegen de doorgeslagen slinger van STICORDI en andere hulpmiddelen om toch maar in de Champions League te kunnen meedraaien. Haast iedereen heeft ineens dyslexie, ~calculie of ~cartografie. Dit ten koste van die kinderen die er daadwerkelijk last van hebben. Met hen heb ik echt te doen. Ik weet dat dit bij betrokkenen minder goed geslikt wordt, maar ik bedoel maar dat er teveel mee surfen op deze uitzonderingsmaatregelen. Zo was er die vaststelling dat in het profpeloton wielrennen een renner was die op doktersvoorschrift een puffer voor zijn zware astma mocht gebruiken. Die stond nochtans op de dopinglijst, welnu een week later was het halve peloton ineens astmapatiënt. Maar die discussie documenteerde ik ruimschoots in “Ik leraar!? mag het?!”

Het is in dit kader dat ik vorig jaar besloot op deze site toch grote stukken van mijn manuscript vrij te geven. Het kostte me 3 jaar van mijn onderwijsleven, dus waarom het dan verborgen houden.

Met energieke groet

Marc, leraar aardrijkskunde én informatica

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: